Westfriese Toerclub

Westfriese Toerclub

Omkleden bij de bungalow

De fietsen staan klaar

Eerst even ontspannen

Eerst nog op de foto

Heerlijk die pasta

Op het randje in de sauna

Klaar voor de start

Poseren voor de mijn

Samen op de kiek voor een Romaanse kerk

Voorzichtig met mijn kostelijke kuiten!

Ja, dat is lekker!

Mooi aanzitten in de feesttent

Beschut langs de maisvelden

Meer beschrijvingen van gereden toertochten lezen? Kijk dan eens in het archief!

Fietsweekend Limburg 2010

Op verzoek van de leden is dit jaar op initiatief van het bestuur gekozen voor een sportief fietsweekend in Zuid-Limburg.
Reeds in het vroege voorjaar kon iedereen zich opgeven en inschrijven voor de mergelheuvelland 2-daagse. Het was daarom enigszins teleurstellend dat er slechts 12 leden aan dit bijzondere fietsweekend hebben meegedaan.

Vrijdag 18 september jl. zijn de deelnemers richting Valkenburg vertrokken. Hier was een prima verblijf voor ons gereserveerd, zijnde Hotel-Pension Bergrust op de Emmaberg. Sommigen van ons zijn al vroeg vertrokken deze vrijdag om ’s middags nog even te kunnen inrijden.
’s Avonds om 17.00 uur was de groep compleet, hebben we onze kamers betrokken en stonden onze racefietsen keurig (droog) onder het afdak van het tuinterras in de tuin van het hotel. Naast ons waren er nog drie andere gasten die de 2-daagse gingen rijdenen stipt om 18.00 uur konden we aan tafel; een prima driegangenmenu werd ons geserveerd.
Het hoofdmenu was een stuk vis (talapiafilet) en we lieten het ons smaken
. Na het eten, besloten we, om als groep onze inschrijfkaarten en deelnamebordjes te gaan halen en gingen met drie auto’s op weg naar Libeek, een gehucht bij Sint Geertruid, ongeveer 15 km van ons hotelletje.
We verbaasden ons over de ligging van de startplaats want in de middle of nowhere stond een grote evenemententent. Een weiland was ingericht als parkeer terrein waarvandaan we vervolgens driehonderd meter lopen naar de tent.
Het was mooi (bijna indrukwekkend) hoeveel mensen hun deelnemersbordje al kwamen halen, maar dat viel wel te veerwachten als men in aanmerking neemt dat zo'n tienduizend fietsers zich hebben ingeschreven, waaronder een kleine zesduizend aan de speciale mountainbike-koers meedoen.
Eenmaal terug in ons hotelletje hebben we nog wat met elkaar wat gedronken en gepraat en op tijd naar bed.

Een pittig fietsdagje

Zaterdag 18 september , wekker gaat om 06.10 uur; het is nog donker.
We overleggen wat aan te trekken, lange broek, windjack, overschoenen, regenjack, etc., want het is koud en helaas vochtig buiten.
Het ontbijt is voortreffelijk, veel keus en iedereen eet er lekker van. Het lunchpakket wordt gemaakt en van het hotel krijgen we nog een snicker, drank en fruit.
Da’s in ieder geval een goed begin. De meesten van ons vertrekken met de fiets naar Libeek; kunnen we even “warmrijden” (ging niet echt).
Iets na 08.00 uur gaan we van start en er hebben zich drie groepen geformeerd. De sterken voor de 160 km, een aantal voor de 120 km en vier man voor de 90 km.
Maar wat een pech voor Erno, reeds na twee kilometer. ging zijn achterderailleur stuk. Hem restte niets dan de fiets op de schouders te nemen en terug naar de startplaats te lopen.
Pas bij terugkomst in het hotel ’s middags hoorden wij dat Erno een nieuwe derailleur had gekocht en de fietsenmaker alles passend had gemaakt voor zijn tandwielen waardoort Erno alsnog 90 km heeft gefietst.
De routes leiden direct België in waar deze route ons ook grotendeels doorheen voerde.
Prachtige routes met enorme zware klimmetjes (van 15 tot 18 en zelf 21 procent, waaronder de Koning van Spanje, Smidsberg, Grises Pierres, Cote de Hanzes, Halembay) over soms zeer slechte wegen en kasseistroken.
Na het eerste enigszins vochtige uur en natte wegen werd het gelukkig steeds droger en minder koud. De routes waren prima uitgepijld en bij de verschillende controlepunten kon je voldoende etenswaren nuttigen; kortom de verzorging was prima.
’s Middags scheen de zon, wat maakte dat we konden genieten van de vergezichten.
Apart was de controlepost bij een oude mijn, waar ik samwn met mijn fietsmaat Ton nog even lekker heb gezeten.

Dit hebben wij naar afloop van onze 120 km route, eenmaal terug aan de finish herhaald, maar deze keer onder het genot van een welverdiend glas oud bruin en de klanken van een blaasorkest.
De verschillende groepen kwamen stuk voor stuk weer terug bij het hotelletje in Valkenbrug; tijd voor sterke en stoere verhalenr.
Over één ding waren we het allen eens; het was een prachtig, maar zwaar parcours. Dat sommige even van de fiets moesten was geen schande.
Belangrijk is dat niemand gewond is geraakt, hoewel sommigen het wel zwaar hebben gehad. Ook hadden een aantal een lekke band gehad, maar Erno kon vertellen dat hij, na zijn pech, tot zijn genoegen gelukkig nog een stuk had kunnen fietsen.
De meesten maakten hun karretje schoon en smeerden de ketting, zodat alles weer picobello was voor de zondag.
Waar de een zijn fiets bijna vertroeteld en helemaal poetst, spuit de ander alleen even de ketting in en laat het hierbij.

Toch nog even stappen

18.00 uur stipt, weer tijd voor ons tweede diner. Andermaal goed met vooraf een lekkere soep en daarna varkenshaas en warme appeltaart met slagroom na. Zaterdagavond is door de groep divers ingevuld; de mannen van de 160 km (ze hebben met thuisstart dus gewoon ruim 190 km gereden!), hielden zich rustig in het hotelletje.
Vijf man wilde toch even Valkenburg in en vonden na enig zoeken een gezellig verwarmd terras (tenminste als je onder zo’n warmte-lamp zat) en hebben daar enige pilsjes gedronken.
We hadden nog een leuk gesprekmet een Noordhollandse moeder en haar dochter, voorts nog genoten van moderne kunst (een mooie jonge vrouw, staande op een omgekeerde emmer en hangende over de reling van een brug; jammer dat het een beeld was).
Zo was de tweede avond voorbij en samen met één fietsmaat op de kamer de slaap zien te vatten. Wat niet voor iedereen op zo'n vreemd bed even eenvoudig is.

De Limburgse Kuitenbijters

Zondagmorgen 19 september weer vroeg op en half zeven aan het ontbijt.
Sommige hadden toch wel last van de inspanningen van zaterdag waardoor niet iedereen is gestart en/of een kortere afstand heeft gereden.
Drie man maakten weer een ‘thuisstart” en zijn reden de 120 kilometer. Anderen gingen voor de 70 kilometer en reden met de fiets op de auto naar de start.
Vandaag droog weer en in de aanvang nog frisjes.
DE route voerde deze dag door Nederland en dus betere wegen, maar die leidden ons evengoed over een paar flinke kuitenbijters (denk aan de Kuitenberg, de Brakkeberg, de Keutenberg, Vrakelberg, Eyserbosweg, Vijlenbergh, Cote de Beusdael, Gulpenerberg etc.).

Leuk om te vermelden is dat wij in de groep van de 70 kilometer routerijders, onderweg verrast werden door een kei van een wielrijdster. Een jonge vrouw, op weg naar de manege reed zo’n vier kilometer keihard met en tussen ons mee. Zij beklom de heuvels of het niets was en daalde af in volle snelheid en dit alles op een gewone Gazelle damesfiets. Een toppertje!
De groep van de 70 km heeft met een gezellige tussenstop bij de St Bernardushoeve de finish om kwart over één bereikt. Tevreden, moe en voldaan zijn we na een kom soep naar huis gegaan.

Samenvattend: een geslaagd en sportief fietsweekend met een mooie en zware deelname aan de Mergelheuvelland tweedaagse met een verlijf in een goed hotel met goed eten.
Organisatoren en mede-fietsers bedankt, wat mij betreft volgend jaar weer …………en jullie?.

Larry Schouten, deelnemernummer 10721