Negen (9) leden van WFTC doen mee aan de MergelHeuvelland 2-daagse in Zuid-Limburg in het weekend van vrijdag 16 september tot en met zondag 18 september 2011.
Het WFTC-sport- fietsweekend wat vorig als zodanig is begonnen hebben we dit jaar met door ons negenen op deze manier voortgezet.
Na een aantal Nieuwsbrieven van Ronald van Rijn vindt het vertrek naar Valkenburg voor de deelname aan de MergelHeuvelland 2-daagse plaats op vrijdag zestien september vanuit huize Jeroen Rijs.
Na een kopje koffie te hebben gedronken met daarbij heerlijke zelfgemaakt appelgebak zijn we in drie auto’s vertrokken richting Valkenburg waar voor ons een bungalow is gereserveerd op een Landall bungalowpark bovenop de Cauberg.
Na een redelijk voorspoedige rit (even vertraging voor Utrecht) hebben we lichte lunch gebruikt bij het restaurant op het park; onze bungalow is nog niet vrijgegeven, de reden waarom we besloten eerst even wat in te rijden. Dus hebben we ons gewoon even verkleed achter de bungalow.
Inmiddels arriveerde ook onze negende fietsmaat en honderste (!) lid van WFTC, Jack Nieman.
Ronald stippelde een mooie landelijke (knooppunt)route uit, die prima paste in de voorbereiding op onze ritten voor zaterdag en zondag.
Tegen vieren zijn we terug en we kunnen de bungalow in en vindt de kamerverdeling plaats terwijl Jeroen de Waal start met de voorbereidingen van het avondeten.
Het weer is goed, de zon schijnt en we kunnen lekker buiten zitten onder het genot van een biertje en een wijntje.
Dan neemt Jeroen (onze voorzitter en we hebben er maar een, dus hij is de beste) het woord en overhandigt hij Jeroen de W. en Jack een fietsshirt.
Verder heeft hij voor ons wat attenties meegekregen van de (nieuwe)clubsponsor Breed en Meester, met onder andere bidon, energiereep en sokken
Super!!
Onderwijl is onze kok is gewoon doorgegaan met de bereiding van de maaltijd en we hebben met z’n allen genoten van een heerlijk pasta-diner. De afwasmachine is deze dagen onze beste vriend en doet zijn werk zonder te protesteren zodat vijf man van onze groep de gelegen te baat namen om naar St.Geertruid te rijden om de inschrijvingskaarten op te halen. Ondertussen heeft Ton de open haard ontstoken en werd het nog een gezellige avond met z'n allen rond het haardvuur.
Rond half twaalf is het bedtijd want we spreken af de volgende ochtend om zeven uur aan tafel te gaan voor het ontbijt.
Na een meer dan voortreffelijk sportontbijt zijn we met drie auto’s gereden naar de start.
Het is droog, iedereen is/oogt fit en na materiaal in orde gemaakt (Ton had al gelijk een lekke band bij het huisje) zijn we van start
gegaan.
De route is eigenlijk gelijk aan die van vorig jaar, maar dan net andersom gereden. De aanloop was rustig maar in het tweede gedeelte ware zware beklimmingen en ook een strook met kasseien werd ons niet bespaard.
Onderweg bij controlepunten ontmoeten we leden van TC Grootebroek en die van de schaatstrainingsgroep uit Westwoud. Voor de rest werden we veel aangesproken vanwege de SAAB-reclame op ons shirt. "Gaat niet goed hè met Saab,jullie hebben straks een probleem" werd er gezegd.
Wij hebben elkaar tijdens de tocht niet uit het oog verloren, hoewel de laatste 35 km waren echt zwaar waren en Ger de Vries de pech had
een lekke band te krijgen.
Om half vier zijn we terug in St.Geertruid; moe, voldaan, zonder ongelukken zestien bergjes beklommen, droog weer gehad en bleef het bij die ene eerder genoemde lekke band.
Een aantal van ons heeft zich laten masseren voor een klein bedrag (ten bate van het Rode Kruis). Twee studenten die met een massageopleiding verzorgden deze massage. Daarna hebben we gezamenlijk even wat gedronken in de (feest)tent.
Eenmaal terug in de bungalow hebben we lekker gedouchd en de sauna opgestookt en besloten daarna deze avond uit eten te gaan in het restaurant hier in het park. Een besluit dat goed uitpakte.
We hadden de keuze uit verschillende menu's en hebben het ons laten smaken met daarbij een heerlijke huiswijn, daarbij was de bediening erg aardig.
Het dessert hebben wij genoten eenmaal terug in de bungalow (koffie, biertje, wijntje etc. ) en daarna nog even voetbal kekeken op HD-kwaliteit (voor Ger de Vries betekent dit Heel Dichtbij kijken) en we zijn ook deze keer tegen half twaalf naar bed gegaan. We spraken af deze keer om kwart over zeven al te ontbijten.
Deze dag ging het parcours 75 kilometer waarbij elf beklimmingen te overwinnen waren. Daarom was het meer dan voortreffelijk ontbijt een goede start van deze dag. Verder werd een lunchpakketje samengesteld . Achteraf naar bleek overbodig, want onderweg werden de deelnemers vovan de nodige proviand voorzien, bananen, sinas-(appels, gevulde koeken, stroopwafels muffins en wafels. De sponsors Aqua en Born zorgden voor het drinken.
Ook deze reden we weer relaxed met de auto naar de start. Hoewel het de afgelopen nacht heeft geregend is nu gelukkig weer droog maar wel fris en daarom besluiten de meesten van ons met de lange broek of losse broekstukken te gaan fietsen, behalve Ton, maar die is winterhard.
Spannend is het voor iedereen te voelen hoe het is om weer op zijn fietsje te stappen na de inspanning van gister, maar ondanks enige pijnkreetjes die sommigen uiten hebben we weer vrij snel ons ritme te pakken.
Nadat wij twee uurtjesfietsen, hebben we bij de St. Bernardushoeve een koffiestop gehouden met overheerlijke puddingvlaai. De St. Bernardushoeve gelegen boven op de berg had een mooie serre met een prachtige uitzicht en gelukkig ook droog, want laat er tijdens de koffie een dikke regenbui vallen. Mazzel!
Het parcours volgend, moeten we ons weer over verschillende klimmetjes knokken. Jack krijgt bij één van de beklimmingen wat last van zijn genuttigde stroopwafel, een andere clubgenoot moest er soms even af als de klim te steil werd. Al met al, echter, gaat het goed en bleven wij als groep elkaar. Afgezien van onze Ger van Hoorn (overigens de beste afdaler van ons) een splitsingsbordje over het hoofd ziet en bijna in zijn eentje de 120 kilometer zou hebben gereden, maar ook dat liep goed nadat wij Ger tijdig teruggefloten.
Frank Hoogland heft nog twee kilometer MTB-parkoers meegepikt, maar tegen één uur zijn we weer als complete groep bij de finish. Terwijl wij genoten van een Oudbruin of Grimbergen biertje, genoot Jeroen de Waal dit keer van een massage.
Tot ons genoegen constateerde wij dat Theo Obdam en zijn mannen van TC Grootebroek na ons binnen kwamen; toch leuk dat we eerder binnen te zijn dan hen. Hoewel de sfeer in de feesttent steeds beter werd zijn we na een frikadel special te hebben genuttigd, om een uur of twee naar onze bungalow gegaan.
Eenmaal daar terug besloten we rustig aan te doen, te douchen, een saunaatje, zonnebank, enzovoort en vóór ons vertrek nog te eten in de bungalow. Weer een besluit dat goed is uitpakte zo met zijn negenen aan een grote tafel dat is erg gezellig. Het zien eten, doet eten en dat alles in een goede sfeer .
Tot slot werd besproken dat we de bungalow "schoon" dienen op te leveren en het is prachtig te zien hoe iedereen zijn best deed om
ook dit doel te bereiken.
Om kwart over zes is de bungalow clean en werd de deur voor de laatste maal achter ons dichtgetrokken op weg naar huis; helaas via een andere route dan de heenreis, omdat de A2 tussen Den Bosch en Utrecht is afgezet. Betekende gewoon ietsje later thuis; vervelend., maar dat mocht de pret niet drukken na een geslaagd weekend.
Samenvattend: een reuzegezellig fietsweekend met een hoog WFTC clubgehalte, deelname aan de 27e Mergelheuvelland 2-daagse. Met een verblijf op een super locatie, een goede sfeer, geen ongelukken, goed gepresteerd door een ieder. Tijdens ons gezamelijk optrekken mooie en boeiende gesprekken gehad met elkaar, maar ook de humor van een leuke mop ontbrak niet.
Vermeld dient te worden de eerste ervaring van een lid die nog nooit in een bungalowpark geweest. Op deze leuke manier kennis te maken met het honderste lid van de WFTC en last but not least genoten te hebben van de kookkunsten van Jeroen de Waal.
We waren blij verrast met de attenties van onze sponsor en ook mooi dat er (leuke) foto’s zijn gemaakt. Verder een compliment aan de organisatie en initiatiefnemers van dit fietsweekend.
Wij, negen WFTC-leden Ton Beerepoot, Frank Hoogland, Ger van Hoorn, Ger de Vries, Jeroen Rijs, Ronald van Rijn, Larry Schouten, Jack Nieman en Jeroen de Waal, hebben elkaar die zondagavond elkaar bedankt en afscheid genomen en kunnen terugkijken op een fantastisch weekend.
Volgend jaar (jubileumjaar) weer en meer dagen en anders?
WFTC is een toerclub om trots op te zijn en dit weekend bewijst dat WFTC gewoon de leukste en beste club om bij te horen, toch?
Tradioneel kan men de openingsrit met de daaropvolgende broodmaaltijd wel noemen.
Ook dit jaar weer klommen de leden van onze club weer het zadel om het nieuwe fietsseizoen weer te openen door naar gelang van conditie en zin één van de afstanden te rijden van de openingsrit!
Het was goed fietsweer, nog niet direct geschikt voor de korte mouwtjes en blote kuiten, maar wat wil je zo vroeg in maart! Het was bewolkt maar droog en ook de wind was geen spelbreker, dus niets wat het enthousiaste lid ervan weerhield thuis te blijven.
Bovendien wilde niemansd de broodmaaltijd missen die de leden gezamenlijk zouden nuttigen bij terugkeer in de gezellige gelegenheid die molen de Krijgsman daartoe biedt.
De molen die na een korte onderbreking weer het start- en eindpunt van al onze toertochten is.
Hieronder een korte video-impressie van de tocht en de daarop volgende broodmaaltijd
Meer beschrijvingen van gereden toertochten lezen? Kijk dan eens in het archief!
Op verzoek van de leden is dit jaar op initiatief van het bestuur gekozen voor een sportief fietsweekend in Zuid-Limburg.
Reeds in het vroege voorjaar kon iedereen zich opgeven en inschrijven voor de mergelheuvelland 2-daagse. Het was daarom enigszins teleurstellend dat er slechts 12 leden aan dit bijzondere fietsweekend hebben meegedaan.
Vrijdag 18 september jl. zijn de deelnemers richting Valkenburg vertrokken. Hier was een prima verblijf voor ons gereserveerd, zijnde Hotel-Pension Bergrust op de Emmaberg. Sommigen van ons zijn al vroeg vertrokken deze vrijdag om ’s middags nog even te kunnen inrijden.
’s Avonds om 17.00 uur was de groep compleet, hebben we onze kamers betrokken en stonden onze racefietsen keurig (droog) onder het afdak van het tuinterras in de tuin van het hotel. Naast ons waren er nog drie andere gasten die de 2-daagse gingen rijdenen stipt om 18.00 uur konden we aan tafel; een prima driegangenmenu werd ons geserveerd.
Het hoofdmenu was een stuk vis (talapiafilet) en we lieten het ons smaken
.
Na het eten, besloten we, om als groep onze inschrijfkaarten en deelnamebordjes te gaan halen en gingen met drie auto’s op weg naar Libeek, een gehucht bij Sint Geertruid, ongeveer 15 km van ons hotelletje.
We verbaasden ons over de ligging van de startplaats want in de middle of nowhere stond een grote evenemententent. Een weiland was ingericht als parkeer terrein waarvandaan we vervolgens driehonderd meter lopen naar de tent.
Het was mooi (bijna indrukwekkend) hoeveel mensen hun deelnemersbordje al kwamen halen, maar dat viel wel te veerwachten als men in aanmerking neemt dat zo'n tienduizend fietsers zich hebben ingeschreven, waaronder een kleine zesduizend aan de speciale mountainbike-koers meedoen.
Eenmaal terug in ons hotelletje hebben we nog wat met elkaar wat gedronken en gepraat en op tijd naar bed.
Zaterdag 18 september , wekker gaat om 06.10 uur; het is nog donker.
We overleggen wat aan te trekken, lange broek, windjack, overschoenen, regenjack, etc., want het is koud en helaas vochtig buiten.
Het ontbijt is voortreffelijk, veel keus en iedereen eet er lekker van. Het lunchpakket wordt gemaakt en van het hotel krijgen we nog een snicker, drank en fruit.
Da’s in ieder geval een goed begin. De meesten van ons vertrekken met de fiets naar Libeek; kunnen we even “warmrijden” (ging niet echt).
Iets na 08.00 uur gaan we van start en er hebben zich drie groepen geformeerd. De sterken voor de 160 km, een aantal voor de 120 km en vier man voor de 90 km.
Maar wat een pech voor Erno, reeds na twee kilometer. ging zijn achterderailleur stuk. Hem restte niets dan de fiets op de schouders te nemen en terug naar de startplaats te lopen.
Pas bij terugkomst in het hotel ’s middags hoorden wij dat Erno een nieuwe derailleur had gekocht en de fietsenmaker alles passend had gemaakt voor zijn tandwielen waardoort Erno alsnog 90 km heeft gefietst.
De routes leiden direct België in waar deze route ons ook grotendeels doorheen voerde.
Prachtige routes met enorme zware klimmetjes (van 15 tot 18 en zelf 21 procent, waaronder de Koning van Spanje, Smidsberg, Grises Pierres, Cote de Hanzes, Halembay) over soms zeer slechte wegen en kasseistroken.
Na het eerste enigszins vochtige uur en natte wegen werd het gelukkig steeds droger en minder koud. De routes waren prima uitgepijld en bij de verschillende controlepunten kon je voldoende etenswaren nuttigen; kortom de verzorging was prima.
’s Middags scheen de zon, wat maakte dat we konden genieten van de vergezichten.
Apart was de controlepost bij een oude mijn, waar ik samwn met mijn fietsmaat Ton nog even lekker heb gezeten.
Dit hebben wij naar afloop van onze 120 km route, eenmaal terug aan de finish herhaald, maar deze keer onder het genot van een welverdiend glas oud bruin en de klanken van een blaasorkest.
De verschillende groepen kwamen stuk voor stuk weer terug bij het hotelletje in Valkenbrug; tijd voor sterke en stoere verhalenr.
Over één ding waren we het allen eens; het was een prachtig, maar zwaar parcours. Dat sommige even van de fiets moesten was geen schande.
Belangrijk is dat niemand gewond is geraakt, hoewel sommigen het wel zwaar hebben gehad. Ook hadden een aantal een lekke band gehad, maar Erno kon vertellen dat hij, na zijn pech, tot zijn genoegen gelukkig nog een stuk had kunnen fietsen.
De meesten maakten hun karretje schoon en smeerden de ketting, zodat alles weer picobello was voor de zondag.
Waar de een zijn fiets bijna vertroeteld en helemaal poetst, spuit de ander alleen even de ketting in en laat het hierbij.
18.00 uur stipt, weer tijd voor ons tweede diner. Andermaal goed met vooraf een lekkere soep en daarna varkenshaas en warme appeltaart met slagroom na. Zaterdagavond is door de groep divers ingevuld; de mannen van de 160 km (ze hebben met thuisstart dus gewoon ruim 190 km gereden!), hielden zich rustig in het hotelletje.
Vijf man wilde toch even Valkenburg in en vonden na enig zoeken een gezellig verwarmd terras (tenminste als je onder zo’n warmte-lamp zat) en hebben daar enige pilsjes gedronken.
We hadden nog een leuk gesprekmet een Noordhollandse moeder en haar dochter, voorts nog genoten van moderne kunst (een mooie jonge vrouw, staande op een omgekeerde emmer en hangende over de reling van een brug; jammer dat het een beeld was).
Zo was de tweede avond voorbij en samen met één fietsmaat op de kamer de slaap zien te vatten. Wat niet voor iedereen op zo'n vreemd bed even eenvoudig is.
Zondagmorgen 19 september weer vroeg op en half zeven aan het ontbijt.
Sommige hadden toch wel last van de inspanningen van zaterdag waardoor niet iedereen is gestart en/of een kortere afstand heeft gereden.
Drie man maakten weer een ‘thuisstart” en zijn reden de 120 kilometer. Anderen gingen voor de 70 kilometer en reden met de fiets op de auto naar de start.
Vandaag droog weer en in de aanvang nog frisjes.
DE route voerde deze dag door Nederland en dus betere wegen, maar die leidden ons evengoed over een paar flinke kuitenbijters (denk aan de Kuitenberg, de Brakkeberg, de Keutenberg, Vrakelberg, Eyserbosweg, Vijlenbergh, Cote de Beusdael, Gulpenerberg etc.).
Leuk om te vermelden is dat wij in de groep van de 70 kilometer routerijders, onderweg verrast werden door een kei van een wielrijdster.
Een jonge vrouw, op weg naar de manege reed zo’n vier kilometer keihard met en tussen ons mee. Zij beklom de heuvels of het niets was en daalde af in volle snelheid en dit alles op een gewone Gazelle damesfiets. Een toppertje!
De groep van de 70 km heeft met een gezellige tussenstop bij de St Bernardushoeve de finish om kwart over één bereikt. Tevreden, moe en voldaan zijn we na een kom soep naar huis gegaan.
Samenvattend: een geslaagd en sportief fietsweekend met een mooie en zware deelname aan de Mergelheuvelland tweedaagse met een verlijf in een goed hotel met goed eten.
Organisatoren en mede-fietsers bedankt, wat mij betreft volgend jaar weer …………en jullie?.